In augustus 1914 stuurden alle Nederlandse kranten verslaggevers naar de grens om als ooggetuigen over de oorlog te berichten. Het nieuws verschoof daarmee van betrouwbaar, bezonken en afstandelijk naar actueel, sensationeel en betrokken. De journalisten noteerden vooral wat Duitse soldaten en Belgische vluchtelingen hun vertelden. Dit kwam de betrouwbaarheid van het nieuws niet ten goede. Sterker nog, onbedoeld werd de Nederlandse pers partij in de propagandaoorlog.
De verkeerde voorstelling van zaken uit de eerste oorlogsweken werd eindeloos herhaald in de Nederlandse romans die tijdens de oorlogsjaren verschenen. Maar waar de Nederlandse pers zich gaandeweg begon af te keren van de neutraliteitspolitiek, omdat die onverenigbaar bleek met een heroïsch zelfbeeld, hield de Nederlandse romanciers zich verre van een kritische opstelling. De oorlogsliteratuur bood verpozing, geen verdieping. Het nationale zelfbeeld werd in pers en literatuur opgekalefaterd door veel en vaak te herinneren aan roemruchte daden van Nederlandse politici en vlootvoogden tijdens de Gouden Eeuw.
(Amsterdam: De Arbeiderspers, 2024)
Een chronologisch overzicht van mijn boekenoeuvre. Het eerste, Siegfried Sassoon: Scorched Glory verscheen in een Engelse en Amerikaanse editie in 1997 en is een bewerking van mijn proefschrift uit 1993. Alle andere boeken zijn in het Nederlands en gaan over de Eerste Wereldoorlog – en met uitzondering van De Zwaardjaren en Vuistrecht en Wisselgeld dan ook nog eens voornamelijk over wat er in Nederland gebeurde tijdens de oorlogsjaren, of onmiddellijk daarna.